و يادی از آن ايام که هنوز ورزش و ورزشکار به کالايی تجاری يا ابزاری سياسی بدل نشده بود, ورزشکاران (البته استثنا هميشه بود و هست و خواهد بود) مجيزگوی اين يا آن سياستمدار و بد تر از آن مجيزگوی اين يا آن دولتمدار نبودند, هتل های "صنعت سکس" تنه به چادرهای المپيک و ميادين ورزشی نمی زدند و دوربينها بيشتر روی موفقيتهای ورزشکاران زوم ميشد تا روی کفشهای نايکی يا آديداس شان...
+ نوشته شده در جمعه سوم فروردین 1386ساعت 22:49 توسط ماکان
|